Averechtse dichters In HALLE, 20 januari 2018

Dit was de eerste foto die ik doorgestuurd kreeg op facebook, op de site van Studie- en Ontmoetingscentrum Averechts, Kardinaal Cardijnstraat 3, te Halle. De ruimte waar het event plaatsgreep is piep. Ideaal voor een po namiddag, er kunnen maar 30 personen comfortabel zitten. Maar er is een WC en een toog, en een Italiaans koffiezetmachine die heerlijk straffe koffie produceert!

De foto's van JP waren zeer goed gelukt. Zijn commentaar bij bovenstaande foto: 'Terwijl de meisjes buiten een danske placeerden ter promotie van de Averechtse dichters, wordt binnen de gitaar gestemd. En Herman zag dat het goed was'.

Dit zijn Iona en Inneke, de danseresjes- performers van het event!

En maar synchroon buigen en knielen en dan weer strekken...

Roger Nupie, presentator en Johan Van Den Bossche, gitaarspeler, overtroffen zichzelf!

Etienne Devisch kwam als eerste aan de beurt. Hij had een indrukwekkend 'schrift' bij, waaruit hij heel expressief en enthousiast zijn tekst debiteerde! hij had een gedicht gemaakt over een wielerwedstrijd en had een chronometer bij, heel grappig!

En dit zijn ze, de Averechtse dichters. Van links naar rechts: Etienne Devisch, Annelies Deville, JP, Roger Nupie, Geert Vanhassel, Nicole Van Overstraeten, Christina Guirlande en Johan VDB. Etienne droeg een houten das (echt waar, heb er aan gevoeld) en Geert een ingenieus gestructureerde trui, met bovenaan rechts een soort nep houtje-touwtje sluiting in leer en hout. Mannenmode kan ook hip zijn!

De ploeg, nogmaals. Johan speelt hier geen gitaar, maar kiekeboe!

Poëzie-event gisteren gelukt!
5 dichters. Eerst waren er 7, dan weer zes, dan weer 4 (Jos had een hersenbloeding, Veine een gescheurde Achillespees. Dan vond ik een jonge vrouw uit Jette bereid om naar Halle te komen. 5 dus).

Het regende. 

De twee blonde meisjes plakten we een affiche op borst en rug, de opdracht was aandacht te trekken door wild rond de kerk te rennen, turnoefeningen uit te voeren voor de vitrines van de shops en koffiehuizen en de pizzeria in de Cardijnstraat. Hoe jong moet je wel zijn om constant, gedurende een half uur, te rennen in de regen... 

Ik moet zeggen dat Christina veel indruk maakte met haar magnifiek gedicht over haar moeder die de zee nooit had gezien,  Geert las voor uit zijn bundel knetterende oorlogsgedichten (hij is het podiumbeest der pôdiumbeesten) en
vreemd vond ik het dat iemand uit het publiek (ongeveer20 personen, met JP en de koffiedame erbij en Maurice, de echtgenoot van Christina, en nog een sporadische bezoeker die na enige minuten vertrok enz... leek de ruimte compleet vol...) de poëzienamiddag een revelatie vond en zei dat mijn gedichten totaal onwerkelijk leken. Ik maakte een dametje wijs dat Annelies een nieuwe vorm van poëzie beoefende, streetpoetry genoemd.

Bovenstaande fotookes werden gemaakt door JP, Christina en Maurice.

 

Brieven aan Brodsky

Brodsky en zijn Italiaanse vertaler Gianni Battafava in het besneeuwde Sint-Petersburg

Soms heb ik de indruk dat men mij niet au sérieux neemt, omdat ik eerder grappige teksten schrijf dan treurige, nostalgische of romantische.

Maar in 2017 rondde ik een reeks 'serieuze' poëtische brieven af, geinspireerd door de cyclus Vertumnus, 16 gedichten geschreven door Nobelprijswinnar Joseph Brosky. Deze cyclus is een verhaal omtrent de Romeinse god van de landbouw, de oogst en de vruchten, genaamd Vertumnus.

Fragmenten uit mijn brieven verschenen bijna gelijktijdig online in De Vallei, een project van François Vermeulen, zie


http://devallei.skynetblogs.be/


en ook in een verzamelbundel reisgedichten van Demer Uitgeverij, zie  

http://www.lulu.com/shop/tien-dichters-uit-vlaanderen/rugzak-in-ruil-voor-een-valies/paperback/product-23406642.html

VI

je vertelde me, joseph, dat je vertumnus al jaren geleden

had ontmoet, in sint-petersburg, het vroegere leningrad.

sneeuwkorsten omrandden de trottoirs, de kronkelpaadjes

naar de herenhuizen waren bedekt met bevroren dauw.

daar wandelde je door de nevski prospekt met vertumnus,

die vermomd als je italiaanse vertaler gianni battafava,

zich voordeed als de charmante zuiderling met winterogen.

je besefte niet helemaal, dat je hier te maken had

met een grappige verkleedpartij, getuige daarvan

de schoenen van balenciaga, de pantalon, het overhemd,

het colbert, de rode das en de donkergroene jas. maar de stevige

torso en de beweeglijke snor à la maupassant van je metgezel

spraken boekdelen: dit was de zoveelste metamorfose van

een onsterfelijke god. je zei: jouw aanrakingen, vertumnus

zijn hetzelfde als het aanraken van een astronomisch

aantal cellen, waarmee enkel tederheid evenredig is.

ARABISCHE STEMMEN

Verleden zondag naar Arabische stemmen, een literair programma in ' t Arsenaal in Mechelen, samengesteld door vzw Cultural Bridges in Belgium, in samenwerking met Arsenaal/Lazarus en het Vlaams Fonds voor de Letteren. Met o.a. Rodaan Al Galidi, Hazim Kameledin, Fatena Al Ghorra enz...
Zie https://www.arsenaallazarus.be/kalender/item/arabische-stemmen---
Het was een superleuke namiddag, met een heel interessant debat over vertalen.

 
En stel je voor: ik ontmoette een jongedame die volgend jaar haar master Arabische taal- en letterkunde behaalt aan de KU Leuven. Zij was bereid een gedicht van mij te vertalen in het klassiek Arabisch! Hier komt het: 

sleutelgat

ثُقب المفاح

thaqb al-muftah

we hadden plezierig geshopt, popcorn gekocht

تسوّقنا بلذة، اشترينا بوبكورن

Tasawwaq-na bi latha tin, Ishtaray-na bubkorn

met karamelsmaak, slakkengel voor mijn ouderdomsvlekjes.

بطعم الكراميل، مادة هُلامية حلزونية ضد نقاط شيخوختي.   

Bitaʿm al-Karamaal, madaa halamiyyah halzuniyya did nuqat shiikhuukhatii

maar het was berenkoud. ik dronk een bacardi rum

ولكن كان بارداً للغاية. شربتُ باكاردي رُم

Walakan kana baaridan lil-ghaayah. Sharibtu baakardi rum

in de tearoom genaamd vandaag.

في صالة الشاي اسمها اليوم.

Fii saalah ash-shaay ismuha al-yawm.

~

ik ging net voor het souper rusten op mijn bed.

 ذهبتُ لاستريح في سريري قُبيل العشاء

Thahab-tu liastariih fii sariirii qubayla al- ʿasha

de verwarming stond hoog, ik viel warempel in slaap.

كانت التدفئة تُدفّيء بقوة، وغفيت حقاً.

Kanat al-tadfiʿa tudafiʿ bi-quwa, ghafay-tu haqqan

ik droomde dat mijn dochter en mijn man een woordenwisseling hadden

حلمتُ أن بنتي وزوجي كانا يخاصمان

Halim-tu inna bint-i wa zawji kaana yukhaasimaan

in het sleutelgat van de voordeur van mijn vroegere huis.

داخل ثقب مفاح باب الامامي لبيتي القديم.

 Daakhil thaqb muftah bab al-amaamii li-bayt-ii al-qadiim

het was een groot sleutelgat en de sleutel was ook reusachtig.

كان ثقب المفتاح كبيراً وكان المفتاح نفسه ايضاً عظيماً.

Kaan thaqb al-muftah kabiiran wa kaan al-muftah nafsahu aydan ʿathiiman.

~

ik vroeg mij af hoe mijn huisgenoten in dat sleutelgat

تساءلتُ كيف وصل زميلا بيتي في

Tasaʿl-tu kayf wasalaa zamiilaa baytii fii

terechtgekomen waren. plots kropen zij uit het gat,

ثقب هذا المفتاح. فجأةً يخرجان من الثقب زاحفاً،  

Hatha suqab al-muftaah. Fajaʾtan yakhrukaan al-thaqb zaahifan,

of liever zij vloeiden eruit, net zoals in het sprookje

او بوجه الدقة يخرجان سالاً، مثل حكاية

Aw biwijah ad-diqqa yakhrujaan saalan, mithl hikaayat

van aladin en de wonderlamp. daarna zag ik mijn echtgenoot

علاء الدين والمصباح الساحري. ثم رأيتُ زوجي

Alaaʾ ad-diin wa al-misbah as-saahirii. Thumma raʾytu zawji

plechtig en streng enkele sleutels uitproberen in het bewuste sleutelgat.

يجرب بعض مفاتح في ذات الثقب بصرامة ورصانة

Yujjarib bʿad mafaatih fii al-thaqb thaat bi-saraamah wa rasiin.

~

ik werd wakker want ik moest zo nodig eten.

استيقظتُ بسبب حاجتي للأكل.

Istaykath-tu bisabab haajatii lil-alk

waar is a. vroeg mijn dochter. hij probeert een sleutel uit, zei ik

اين (أ) سألت بنتي. إنه يجرب بعض المفاتح، قُلتُ.

Ayna A. saʾalat bintii. Innahu yujarrib baʿad al-mafaatih, qul-tu.

Vertaling: Desiree Custers